En dan is het alweer 5 septemberen begon het toch echt door te dringen dat ik dan toch 5 maanden stage ga lopen.

Op schiphol zagen we dat er al een groepje jongens (7) zich verzameld hadden met kort geschoren koppen, waaruit Danielle al had concludeerd dat zij mijn medestudenten zouden zijn, waar ze gelijk in had.

Toen we allemaal gezamenlijk ingecheckt hadden, was het dan toch echt tijd om afscheid te nemen.....snik. Na alle 4 de dames een goede knuffel gegeven te hebben, gingen we de douane door.

Na 3 uur vliegen naar Helsinki en 9 uur vliegen naar Japan, zat ik dan EINDELIJK in Japan. Toen ik het vliegtuig uitstapte leek het net of ik een plens warm water over me heen kreeg. De luchtvochtigheid is hier namelijk erg hoog en het is zown 33 graden, zweten geblazen dus. Daarna na 1,5 uur in de taxi gezeten (airco gelukkig), waar ik gelijk dingen zag waar ik wel even aan moest wennen. Niet alleen rijden ze in Japan aan de linkerkant van de weg, maar ook de taxichauffeur zat heel de weg te bellen + tv te kijken in zijn Mitsubishi koekblik. De beste man trok trouwens ook heel de weg zijn mond niet open (het had familie van mij kunnen zijn, ha ha)

Eenmaal aangekomen op de Dolfijngracht (Maandag) heb ik eerst mijn koffers naar boven gelopen (mijn hut zit onder de brug, HOOG DUS), daarna kennis gemaakt met de bemanning. De kapitein, 1e stuurman, HWTK en de kok zijn Nederlands. Voor de rest is de 2e stuurman een Rus, en de rest zijn Flippo's. Deze dag hebben we eerst alle verschillende middelen bekeken voor evt noodsituaties aan boord (dit is verplicht gesteld door de IMO). Hierna eindelijk rustig de koffers uitgepakt, en mijn kast ingeruimd.

Ik heb trouwens een eigen hut met wc, douche, bureau en een bank. Best lekker dus

Om 8 uur was ik mijn kooi ingerold, nadat ik wat leuke enveloppen en cadeautjes open had gemaakt. Na het openmaken van het cadeau van mijn vrienden wilde ik toch nog wel even wat kwijt....Iets wat ik eigenlijk allang wist.....Sjoerd je bent en blijft een klootviool. Vearken. Over die andere pagina's heb ik wel moeten lachen hr. (vriendenboekje van spongebob).

De volgende ochtend stond er om 8 uur een lekker ontbijt te wachten. Al zit ik hier nu nog maar een paar dagen, ik weet nu al dat ik een paar kilo zwaarder terug zal komen. Het eten is hier goed te schuiven (andijvie, zalm, rosbief, rijst, gepofte aardappel, gamba's) gemaakt door de gelijknamige kok 'Justin'. Hij lijkt een beetje op chef uit 'South Park', grappig genoeg noemen ze hem ook zo.

Dinsdag stond in het teken van het takenboek. Hier werd het e.a. uitgelegd over de bedoeling hiervan in het 'klaslokaal'. Verder is er die dag nog uitgelegd hoe de wachten gaan lopen enz. Ik begin de eerste 2 weken in de machinekamer en daarna 2 weken aan dek/brug. Ook hebben we de planning van de komende maand gekregen. Hierin stond dat we 9 sept eindelijk uit Yokkaichi vertrekken. Dat komt omdat het hele schip nog vol zit met grind wat er eerst nog uit moet. Dit gaat langzaam omdat er maar 1 vrachtwagen is die telkens 2 uur onderweg is voordat hij weer geladen kan worden. We gaan na het lossen nog langs 5 andere havens in Japan, daarna langs Shanghai, en dan weer naar Australie (Melbourne), waar we 12 oktober aankomen.

Hopelijk is er tegen die tijd internet aan boord, want wij zijn het enige schip van Spliethoff wat het nog niet heeft. Het zou makkelijk zijn, want dan kon ik ook is wat foto's laten zien.

Ik zal over een tijdje wel weer is een verhaaltje typen. Mocht je trouwens willen reageren, dan heeft dat weinig zin, want ik kan dat toch (nog) niet zien

Justin